Heel erg bedankt allemaal!
Dat was het dan: de laatste voorstelling van “De Jury” is gespeeld. En wat hebben we een hoop fantastische reacties mogen ontvangen en lovende woorden te horen gekregen!
Dat is voor ons super om te horen en om eerlijk te zijn, natuurlijk ook wel een beetje een opluchting, want het is nogal een risico wat we hebben genomen. Tuurlijk, we beginnen gewoon zelf een groep en gaan niet alleen alles zelf doen, we willen ook nog een keer het beste neerzetten wat voor ons mogelijk is.
Dat klinkt als gekkenwerk. Een hoop mensen keken ons ietwat nerveus aan toen we mededeelden dat we een bewerking van Twelve Angry Men wilden gaan doen. “Oh… een stuk over een vergadering van 1 uur en 45 minuten… en je vraagt mensen daarvoor te betalen?”
Maar het was natuurlijk niet zomaar een stuk. Het scenario van Reginald Rose is veelvuldig bekroond. En met de volledige inzet van cast en creatives er omheen, en met de hulp van Albert Lubbers, kunnen we echt zeggen dat we onze eigen verwachtingen overstegen hebben.
Dat ging niet altijd zonder slag of stoot – en daarover willen we best een tipje van de sluier oplichten, omdat dat allemaal dingen zijn die uiteindelijk opgelost zijn en waardoor we als groep professioneler en sterker zijn geworden.
Allereerst. 10 volwassenen continu op toneel. Een stuk wat nauwelijks gerepeteerd kan worden als er iemand een keer ziek of anderzijds afwezig is. Gekkenwerk! Dat was waarschijnlijk een van onze grootste struikelblokken. Gelukkig hadden we meerdere mensen, waaronder Marlies, die konden invallen om een rol tijdens een repetitie over te nemen, of om als stand-in te fungeren voor Emaly die als regisseuse ook regelmatig aan de kant moest staan.
Opstarten zonder subsidie. Okee, dat is niet helemaal waar. We zijn onder de hoede genomen van Suburbia waardoor we toegang hadden tot onder andere repetitieruimtes en kennis van Albert en zijn collega’s. Maar voor zaken als onkosten, decor, kleding, techniek, maar ook bijvoorbeeld het kopen van de rechten voor de voorstelling en het betalen (met gereduceerd tarief) voor de theaterzaal, waren we op onze eigen middelen aangewezen. Het is gelukt, maar het belang van subsidies is ons wel heel duidelijk geworden.
Spelen in het griepseizoen. Wat hadden we een geluk dat we de Voetnootzaal voor langere periode konden gebruiken in december 2023! Absoluut, maar dat is wel midden in het griepseizoen. Vooral de allerlaatste voorstelling hing aan elkaar van paracetamol en andere pijnstillers. Minimaal drie spelers waren ziek of aan de beterende hand tijdens voorstelling nummer vier. En toch, het was één van onze beste voorstellingen!
Waar het om draait is dat we met deze voorstelling naar onze eigen mening hebben bewezen dat we een groep zijn vol enthousiaste spelers en creatives die tot het uiterste willen gaan – en ééntje die tegen een stootje kan. We voelen het als een voorrecht dat we onderdeel mochten uitmaken van deze voorstelling en hebben heel veel energie gekregen van jullie als publiek. Waarvoor nogmaals dank.
We hopen jullie ook in 2024 weer te mogen ontvangen bij onze volgende productie. Wat die ook gaat zijn!
Een heel gelukkig 2024 gewenst van ons allemaal bij Theatergroep Incola!